De afgelopen dagen ben ik samen met een goede vriend Sander en zijn zoontje Ralph heerlijk een paar dagen in het huis van een vriendin van mij in de bossen van Bergen op Zoom.
Ze zijn twee weekjes op vakantie en vroeg of ik zin had om lekker in hun huis te blijven. Nou dat liet ik me geen twee keer zeggen. Bij het huis kregen we een uitgebreide handleiding én beschrijving van wat we allemaal in de buurt konden doen. Aangezien we midden in het groen zitten, inclusief een ‘natuurzwembad’ bij het huis, hadden we niet heel veel meer nodig.Gewoon heerlijk hier blijven opladen. Beetje extra bijsnurken. Zwemmen. Hut bouwen.Eten. Goede fles wijn opentrekken. Wie maakt ons wat.
Oogstgenoot in Bergen op Zoom
Simone en haar gezin zijn ‘oogstgenoot’ van een CSA, Community Supported Agriculture, hier in de buurt. Net buiten het centrum van Bergen op Zoom, gelegen op het terrein van stadsboerderij “De Kleine Kievit”, vind je de “Van Bergse Bodem”. Hier verbouwen ze een grote diversiteit aan groenten, kruiden, bessen, bloemen en fruit. Zonder bestrijdingsmiddelen en in samenwerking met de natuur.
Op donderdag kreeg ik een lijst in mijn whatsapp met wat we deze week mochten/konden oogsten. Ook krijg je te horen, hoe je het moet oogsten. Van welk stuk grond/rijtje. Dus na een uitgebreid ontbijtje, was het toeten wassen, aankleden en hop richting de boer/boerin in ons.
En je moeder heet Henk
Ralph zingt de laatste dagen de hele tijd een liedje ‘En je moeder heet Henk’. Geen idee. Maar het is wel grappig. Nog hilarischer wordt het wanneer we aankomen bij de Kleine Kivit en er een man staat, die zich voorstelt: “Hallo, ik ben Henk.” Ralph hoort het achter mij en de kleine ondeugd loopt met een grijns van oor tot oor naar de ‘meneer’ en grinnikend vraagt: “Hoe heet u?”. Ik ben Henk, zegt de vriendelijke meneer. Wij doen ons best om niet in gieren van de lach te schieten. Maar we leggen het wel even uit aan de meneer. Die zelf ook moet lachen.
Stadsfiguren op het land
We lopen het hoekje om waar we een vrolijk gekakel uit de tuin horen komen. Aan een tafel zitten heel veel dames en Maarten. Maarten is een leuke jonge kerel. Hij is verantwoordelijk voor het onderhoud van het land. We stellen ons voor en zeggen dat we 3 stadsfiguren zijn die namens Simone en haar kids komen oogsten, maar geen idee hoe. Spontaan springen er een paar op. Twee vrouwen gaan hierop aan en nemen Ralph mee op avontuur met Sander en ondergetekende in hun kielzog.
Van TikTok naar Toktok
Wanneer we bij ‘het station’ aankomen, heeft Ralph een goed gesprek met ‘de chickies’ of wel de kippen in de ren. Van TikTok naar Toktok. We krijgen de uitleg over een oogstmand. Welk schaartje voor wat je moet gebruiken. Tegelijkertijd krijgen we een joekel van een courgette in ons handen geduwd, waar je nog net je rug niet op breekt. “Voor de soep”. Ik kijk Sander grijnzend aan en zegt: Hier kunnen we je hele familie mee voeden morgen.
Eerste wortel, grote trots
Het superleuke is om die vrouwen Ralph mee te zien nemen en uit te leggen. Zo oogst hij zijn eerste wortel. Trots als een pauw grijnst hij van oor tot oor. Volgens de lijst mogen 3 grote of 5 kleintjes. Maar Ralph zijn cutefactor maakt, dat we Maarten horen zeggen: “Neem nog maar wat extra hoor.”
Tandpasta, thee en colaplant
De andere vrouw roept van een stukje verder op of Ralph weet waar dit naar smaakt. Het leuke van mijn kleine vriend is, dat hij eigenlijk alles wel proeft. Dus hij krijgt een blaadje in zijn handen. Ruikt. Proeft. “Bah. Smaakt naar tandpasta.” Het is dus munt. Wanneer we munt zeggen, roept hij thee! Hij krijgt uitgelegd, hoe hij de takjes af kan knippen. Hop ook in de mand, die papa aan zijn arm draagt. “Ralph, weet je waar dit naar smaakt?” vraagt de andere vrouw. Sander, Ralph en ik ruiken, proeven. Het smaakt bekend. Maar wat is het nou? “Colaplant” is het antwoord. Als je het weet, dan ruik je het ook. Sander en ik staan ook als twee onwetende stadswezens gefascineerd te proeven en te ruiken.
Zomerpracht op oogstlijst
Op het oogstlijstje staan ook nog zomerpostelein, aspergesla, prei, aardappels, uien en bramen. Het is echt zo leuk om de kleine focusloze vrolijke stuiterbal te zien veranderen in een totaal gebiologeerd menneke, die het fantastisch vindt om door iedereen wegwijs gemaakt te zien worden in deze zomerpracht van Moeder Natuur.
Snoepplanten en scherpe randjes
Maarten is een leuke jonge vent, die blijkt ook nog docent op een middelbare school te zijn. Hij neemt Ralph mee langs de eetbare bloemen. “Ralph, heb je wel eens een snoepplant gezien?” De zoethoutviooltjes smaken naar drop. Een van de bijdehandte tantes die erbij loopt zegt dat als hij hier teveel van eet, dat hij dan vergiftigd raakt.
Even hiervoor had ze al een opmerking gemaakt over de bioindustrie en dat we allemaal schoften zijn als we varkensvlees eten. Ik krijg een soort Moeder Gans over me en kijk de vrouw aan met een directe blik en zeg onvervalst op z’n plat Rotterdams: “Zo ga je lekker meid. Je zit er zonnig in vandaag. Hij is 7 he.”
Ze doet een 180 graden en zegt dat ze het zo leuk vindt dat hij alles proeft. Want ze is ook basisschool juf en haar kinderen proeven nooit iets. In mijn hoofd denk ik: Really? Nou meid. Neem je rust deze zomervakantie. Kijken of je je zonnige zelf mee de klas in kan nemen, want nu ben je eerder de tweelingzus van Juf Braaksel.
Zen tussen de bloemen
Ralph is inmiddels gefascineerd door een ieniemieklein blauw bloemetje. “Mag ik er zo een?” vraagt hij aan Maarten. Maarten zie je genieten, dat zo’n klein mannetje het zo leuk vindt. Dus tuurlijk. Onze wervelwindvriendje bewaakt het kleine blauwe tengere bloemetje haast met zijn leven. Er is ook nog een pluktuin. Een van mijn favoriete bloemen, Dahlia’s, staan hier volop in bloei. Net als heel veel andere bloemen. Er staan verschillende vaasjes die je kunt vullen. Een hele lieve oudere vrouw neemt Ralph mee op sleeptouw. Ze vraagt hem welke bloemetje hij mooi vindt en hoe hij ze kan afknippen. En weer zien we Koning Stuiterbal veranderen in een Zenmaster. Geduldig en aandachtig vult hij bloemetje voor bloemetje zijn vaasje.
Van oogstmand naar ruststand
Inmiddels is onze mand ook aardig gevuld met oogst. We zijn alledrie zo zen, dat we ons originele plan om naar het Centrum van Bergen op Zoom te gaan voor het Krabbenfoor festival omgooien. We danken alle dames. Ook naar Maarten wordt gezwaaid. En vlak voordat we het terrein aflopen, is daar nog meneer Henk die heel hard lacht en zwaait. Dag Ralph. Dag meneer Henk.
We rijden een stukje verder en besluiten om lekker te gaan lunchen bij ’t Appeltje. Wij kunnen heerlijk aan een tafel zitten en er zit een joekel van een speeltuin voor waar de kids lekker los kunnen gaan. We besluiten nergens meer heen te gaan. Lekkerterug naar huis. We gaan zwemmen. Terwijl wij plonsen en ik me dapper verdedig tegen het watergeweld van twee mannen, komt buurvrouw Mijke samen met de 3 jarige Flore en zusje Roos van 1 aan met heerlijke zelfgemaakte cakejes. Compleet versierd met bloemetjes en hartjes. Hoe gezellig.
Standje chill
Voor het avond eten, gaan we aan de slag met de oogst van afgelopen ochtend. Worteltjes, aardappeltjes en ik had nog een blik confit de canard meegenomen. Als ode aan mijn moedertje en de zoete herinneringen aan Frankrijk. Terwijl Ralph op bed ligt en Sander en ik onderuit hangen op de bank met een wijntje en de Olympische Spelen op, bespreken we het plan voor morgen. Toch nog even naar Krabbenfoor, de jaarlijkse bourgondische markt in Bergen op Zoom? Misschien naar het strand in Zeeland? We besluiten dat we helemaal niets gaan doen. Gewoon lekker wakker worden. Heerlijk ontbijten. Beetje huis aan kant ruimen en tassen inpakken. Lekker zwemmen. De kunst van het relaxen. Zondag is rustdag. Wij doen vrolijk mee en gaan voor standje chill.
Mocht je een keertje in de buurt van Bergen op Zoom zijn? Ga dan zeker een kijkje nemen bij Van Bergse Bodem.