17 februari. Chinees Nieuwjaar. Altijd zo’n moment waarop de energie voelt alsof er een bladzijde omslaat. Alsof de tijd even zegt: kom, we gaan door.
We sluiten het jaar van de Slang af. En als ik eerlijk ben: dat voelde als een periode met veel beweging. Mijn hemel! Oké, jaren waarin de wereld grote sprongen maakte en levens mee bewogen. Misschien herkende je momenten waarop je wellicht net als ik het liedje van Het Goede Doel als een oorwurm door je hoofd spinde. Henk en Henk die zongen: “Waar, waar, waar….waar is hier de Nooduitgang??? Je dacht: waar is hier de deur naar frisse lucht? Waar ontstaat ruimte? Dat gevoel hoorde erbij. De Slang staat namelijk voor vervellen. Oude lagen die loskomen. Patronen die verschuiven. Dingen die ooit logisch voelden, kregen een nieuwe plek.
En vervellen vraagt aandacht. Bewustzijn. Aanwezig zijn bij wat er verandert. Zelfs afgelopen week nog. Het leek wel een polonaise aan ‘vervel’-momenten. Ik kreeg ineens griep, terwijl ik dat nooit heb. Mijn oude telefoon kreeg vliegles door de Appie, wat een uniek creatief patroon in het scherm opleverde. Met het oog op het nieuwe Chinese jaar, had ik het plan opgevat om mijn keuken eens lekker te soppen. Ik maakte een soort Olympische manouevre over de stofzuigerslang en landde daarbij vakkundig op mijn uitgetrokken keukenkast lades. Nu ga ik niet door voor een lichtgewicht, maar meer een voluptueus exemplaar. Dus mijn creatieve actie, bleef niet zonder gevolgen. Alles compleet uit het lood. Wat een gekkigheid. Het was een soort maffe afronding van heel wat jaren vol uitdagingen. Maar goed, we zijn natuurlijk niet voor een kleintje vervaart. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar al die jaren fysieke, mentale en emotionele zolder leegruimen, hebben ook meer ruimte in mij gemaakt.
Als je terugkijkt, zie je vaak hoeveel er eigenlijk gebeurde. Hoe je sterker werd. Hoe je dichter bij jezelf kwam. Hoe keuzes helderder werden. Soms zonder dat je het direct doorhad.
En dan komt nu het Paard.
Ik word daar oprecht blij van. Het Paard brengt beweging. Levenslust. Richting. Vrijheid. Het soort energie waarbij je spontaan zin krijgt om plannen op te pakken die al een tijd in je hoofd rondlopen. En dit jaar heeft ook nog eens extra fikenergie. Wat het is het jaar van het ‘vuurpaard. Dat betekent: tempo, enthousiasme, vooruitgaan.
Voor mij voelt dit echt als het begin van een nieuwe fase. Alsof een periode wordt afgerond en er een nieuwe tijd opent. Meer lichtheid. Meer ruimte. Meer zin om te creëren. Alsof je systeem zegt: kom, we gaan leven.
Dat is ook precies de Hart In De Fik-energie. Je hart volgen. Doen waar je blij van wordt. Bewegen richting wat klopt voor jou. Soms groot, soms klein. Soms een besluit. Soms een idee dat vorm krijgt. Soms een stap waarvan je voelt: ja, dit is het.
Het Paard vraagt vooral vertrouwen. Vertrouwen op je eigen ritme. Op je eigen richting. Je hoeft het hele pad nog niet te zien. Eén stap zet al iets in gang. Beweging zorgt voor nieuwe beweging. Energie trekt energie aan.
Dus op 17 februari sta ik even stil. Bij alles wat groeide. Bij alles wat ruimte kreeg. Bij alles wat klaarstaat om geboren te worden.
En daarna stap ik het nieuwe jaar in met een glimlach.
Met plannen.
Met plezier.
Met fik in mijn hart.
Want dit voelt als een jaar om voluit te leven. Dus…Happy Chinese New Year!