Cammy Breeveld danst al haar hele leven. Niet als professionele ballerina of met glitterjurken op internationale podia, maar gewoon omdat dansen altijd haar uitingsvorm is geweest. Muziek en beweging waren haar taal.
Maar wie begin twintig is, wil niet alleen dansen: je wilt uitgaan, plezier maken met vriendinnen, de stad in. Toch liep Cammy in het Rotterdamse nachtleven ruim 20 jaar geleden steeds opnieuw tegen dezelfde frustratie aan.
“Als je in een club gewoon lekker wil dansen en je trekt iets leuks aan waar jij je goed in voelt, dan werd er meteen op gereageerd. Niet als uitnodiging om samen te dansen, maar alsof het altijd over flirten moest gaan. Met de drank die overal rijkelijk vloeide, werd het soms echt onveilig.”
Samen met een vriendin bedacht ze een strategie. Ze stonden zogenaamd oog in oog te dansen, maar in werkelijkheid hielden ze elkaars rug in de gaten. Cammy keek achter haar vriendin, haar vriendin achter haar. Steeds alert: wie komt er nu weer aan? Wie moet worden afgeweerd?
“Zo manoeuvreerden we ons door een avond heen. Het voelde als overleven in plaats van genieten. En uiteindelijk dacht ik: waar ben ik eigenlijk mee bezig?”
Voor veel vrouwen herkenbaar: de één trekt zich er niks van aan, de ander stopt gewoon met uitgaan. Cammy belandde al snel thuis op zaterdagavond. “Een soort couch potato,” zegt ze met een glimlach.
Totdat een stedentrip naar Madrid alles veranderde.
De zwarte deur in Madrid
Samen met een vriendin zat ze in een klein Spaans straatje te eten. Het was een warme avond, de tafeltjes buiten, de sfeer gemoedelijk. Ineens waaide er vrolijke muziek langs. Iets onbekends, aanstekelijks.
“Wij zijn avontuurlijk én nieuwsgierig, dus we dachten: kom, we gaan kijken.”
Ze volgden het geluid naar een grote, zwarte deur. Geen posters, geen aankondiging, alleen een beveiliger ervoor. Af en toe lekte er een vleugje muziek naar buiten. In hun beste half Spaans-half Engels vroegen ze wat erbinnen gebeurde. Nieuwsgierig stapte ze naar binnen – en vond zichzelf plots in een ondergrondse salsa-wereld.
“Ik wist niet eens dat salsa en bachata bestonden,” zegt Cammy lachend. “Het enige wat ik kende was één hitje dat ooit in de Top 40 had gestaan. En ineens stond ik midden in een wereld die me compleet omver blies.”
Daar ontdekte ze iets bijzonders: dansen als pure ontmoeting. Een underground salsa- en bachatafeest, vol dansende mensen, prachtig gekleed, stralend en vriendelijk. Wat haar het meest raakte, was de sfeer. Geen dreigende blikken, jagen of dronken geflirt, maar warmte, respect, veiligheid en plezier. Mensen gaven elkaar na een dans een oprechte respectvolle knuffel of high five. En toen Cammy zelf de vloer op werd uitgenodigd, voelde ze voor het eerst: hier lukt het, hier mag ik gewoon zijn. Hier draait het echt om de dans.
Dat moment was het zaadje. Ze wist: dit gevoel wil ik mee terugnemen naar Rotterdam.
Van stuntelen naar Striktly
Terug in Nederland besloot ze salsa- en bachatales te nemen. Maar zelfs dat bleek lastig. De meeste dansscholen waren vol en je moest een partner meenemen. Cammy had geen vaste danspartner, dus zette ze een oproep op Facebook.
Zo belandde ze met collega Marco in een zomercursus. Samen stuntelden ze door de eerste pasjes. En langzaam maar zeker ontdekten ze dat salsa meer is dan ritme en beweging. Het gaat ook over persoonlijke groei: controle loslaten, leiden, je open stellen, connectie maken, ruimte geven, volgen, meebewegen en durven.
Oefenen deden ze buiten. Bij de Machinist op Coolhaven, in een beschut hoekje, met een afdakje voor als het regende. En steeds meer mensen sloten aan. Ze namen eten mee, organiseerden barbecues, nodigden voorbijgangers uit om een beginnerspasje te leren. Niet georganiseerd, maar vanzelf, uit enthousiasme en het verlangen om gewoon samen te dansen.
“Zo werd dansen opeens iets van samen. Niet alleen van leren pasjes, maar van eten, lachen en elkaar ontmoeten.”
Wat begon als een losse oefen-en whatsappgroep groeide uit tot een hechte community: Striktly Salsa & Bachata. Een groep waarin plezier, respect en verbondenheid voorop stonden.
Van buiten naar binnen
Toen het kouder werd, verhuisde de groep naar binnen. Een van de communityleden opperde Coconuts op het Stadhuisplein. Ze zagen een kans voor een win-win. Een dinsdagavond is de minst drukke horecaavond, dus besloten ze te vragen of ze daar dinsdag mochten komen dansen. Daar ontstond het concept dat later Striktly zou heten.
Maar één ding was voor Cammy heel duidelijk. Coconuts was een uitgaansgelegenheid met een echte ‘uitgaans’reputatie. Striktly op dinsdag werd een plek die bewust “strictly for dancers” was. Geen reggaeton, geen dronken clubpubliek, maar een heldere boodschap: dit gaat om dansen, om ontmoeting, om respect.
Cammy zette haar marketingachtergrond in. Ze dacht na over hoe de avond eruit moest zien, hoe de muziekvolgorde de sfeer kon sturen, hoe je duidelijk communiceert. Met geen enkel budget, was Cammy zelf de DJ, met zorgvuldig samengestelde mappen vol salsa en bachata.
Vanaf het begin heerste er een duidelijke cultuur: iedereen is welkom, maar de dansvloer is veilig. Iedereen geeft elkaar een high five na afloop. Plezier boven prestatie.
Het werkte. Binnen korte tijd groeide Striktly uit tot dé dinsdagavond van Rotterdam. Elke week stonden er grote groepen mensen op de dansvloer. Jong, oud, alle culturen en achtergronden door elkaar.
De strijd achter de schermen
Voor bezoekers voelde Striktly als een vanzelfsprekende plek: een bruisende dansvloer, een warme community, altijd een feestje. Maar achter de schermen overwon Cammy talloze obstakels
Met horecaondernemer die in eerste instantie vooral omzet wilden zien en niet het grotere nut zag. Met vergunningverleners die niet wisten in welk hokje ze salsa moesten plaatsen. “Het was geen sport, geen cultuur, geen gewoon uitgaan. Dus paste het nergens in. En dat maakte alles moeilijk.”
Striktly was voortdurend pionieren. Iedere deur moest zelf geopend worden. Iedere keer opnieuw moest ze bewijzen dat salsa en bachata méér zijn dan uitgaan. Dat het gaat over community, verbinding, gezondheid, inclusie en creativiteit.
Maar Cammy gaf niet op. Ze had gezien wat er mogelijk was in Madrid. Ze voelde elke dinsdag wat Striktly in Rotterdam bracht. En ze wist: dit is het waard.
Een cultuur die groeit
Nu precies tien jaar later is Striktly uitgegroeid tot een begrip. Elke dinsdag opnieuw. Weer of geen weer. Striktly heeft zijn eigen DNA: veilig, inclusief, feestelijk en met een community die elkaar echt kent.
Wat begon met een klein groepje bij De Machinist is inmiddels uitgegroeid tot alleen in 2025 al 141 Striktly events waarvan 123 events gratis. Het liefste ook zoveel mogelijk zonder dranghekken waar het kan, zodat mensen uitgenodigd kunnen worden. Van Deliplein tot Fenix, van ’t Fust tot het hele Stadhuisplein in de zomer en ja, zelfs inmiddels op Scheveningen.
“Striktly bracht de warmte,” zegt Cammy vaak. En dat klopt. Striktly werd de plek waar mensen hun zorgen even lieten vallen, waar werelden elkaar ontmoetten en vreemden vrienden werden, waar de stad samenkwam op de dansvloer. Voor en door dansers.
Maar er lag ook een grotere droom.
Van Striktly naar Shine
Na jaren bouwen, worstelen en doorgaan, kwam de erkenning. Eerst met zichtbaarheid tijdens Koningsdag in Rotterdam en Zomer op Zuid, en eind vorig jaar toen Cammy een van de winnaars van de Gerse 010 Award van Voor Goed // Aanjagers van sociaal ondernemerschap goed Agency was en met steun van Reinier Weers en Rotterdam Festivals . Voor het eerst werd de waarde van salsa en bachata officieel erkend.
En toen kwam het moment om groter te denken. Om een festival te creëren dat de waarden van Striktly zou uitdragen, maar dan op stadsniveau. Zo ontstond het Shine Festival.
Shine is méér dan een dansfestival. Het is een uitdrukking van alles waar Cammy voor staat: veiligheid, verbinding, inclusiviteit, plezier. Het is bewust geworteld in Rotterdam-Zuid, juist daar waar cultuurprojecten vaak minder vanzelfsprekend zijn.
Lokale ondernemers doen mee. Bewoners krijgen gratis tickets. Iedereen voelt: dit is ook van mij.
“Voor mij is Shine Tony’s Chocolonely in festivalvorm,” legt Cammy uit. “De bezoeker proeft gewoon de lekkere chocola – een geweldige ervaring. Maar achter de schermen is alles eerlijk en bewust opgebouwd, met lokale samenwerking en maatschappelijke impact.”
Van leeg park naar bruisende wijk – zo verwarmt Cammy Zuid
Cammy begon haar avontuur van Shine Festival door zichzelf onder te dompelen in de Afrikaanderwijk en contact te leggen met de eerste stakeholders. Ze zocht naar mensen die al iets deden voor de buurt: betrokken wijkbewoners, initiatiefnemers en lokale ondernemers. De sleutelfiguren. Door rond te vragen en te onderzoeken, vond ze gelijkgestemden die dezelfde wens hadden: van onderaf verbinding creëren tussen mensen en de wijk. Zo ontstond een netwerk van sleutelfiguren die samen het verschil konden maken. Wat begon als kleine initiatieven in het Afrikaanderpark groeide uit tot grotere evenementen, waarbij Cammy niet alleen de programmering deed, maar ook bewust samenwerkte met lokale partijen. Hierbij werd ze ook ondersteund door wijkmanager Nasra Djorai. Zo werden bijvoorbeeld de speeltuin en andere wijkinitiatieven betrokken, waardoor lokale mensen werk en inkomsten kregen. Bewoners kregen een gratis ticket. Artiesten, catering, locaties – alles kreeg een plek binnen een missie die verder ging dan een evenement: lokale dansscholen en ondernemers versterken, en de gemeenschap bij elkaar brengen.
Het Shine Festival laat zien hoe groot de impact kan zijn, maar ook hoe uitdagend het is om iets op Zuid neer te zetten. Een leeg park omtoveren tot bruisende ontmoetingsplek voor duizenden bezoekers vraagt veel meer: meer tijd, meer energie, meer geld, en extra moeite om mensen te bereiken en te betrekken. Cammy neemt die uitdaging aan, zet door bij vergunningen, budgetten en logistiek, en blijft bouwen aan een festival dat kan groeien en op termijn naar grotere locaties zoals het Nelson Mandela Park kan verhuizen. Ze geeft aandacht aan de hele culturele scène van Salsa en Bachata die vaak nog onzichtbaar blijft. Ze doet dit niet alleen. Maar met een geweldig team zonder wie dat allemaal niet mogelijk is. Ook wordt ze hierin geadviseerd door een andere betrokken stadsverwarmer Annelies van der Vorm
Stralen in de stad
Tien jaar na die ene avond in Madrid staat er iets groots in Rotterdam. Striktly is een gevestigde waarde. Shine Festival is de volgende stap: een podium voor duizenden mensen, een plek waar muziek en dans muren doorbreken en de stad laten stralen.
Het verhaal van Cammy is er één van nieuwsgierigheid, doorzettingsvermogen en moed. Eén vrouw die ooit gewoon veilig wilde dansen met haar vriendin, heeft een beweging gecreëerd. Een beweging die laat zien wat er mogelijk is als je nieuwsgierig blijft, niet opgeeft en mensen altijd weer uitnodigt om mee te doen. Rotterdam mag trots zijn. Van iemand die in een onbekend steegje in Madrid de deur naar een nieuwe wereld vond – en die wereld mee terugbracht naar Rotterdam.
Voor Cammy gaat stadsverwarming verder dan een mooi evenement: het gaat om vooroordelen doorbreken, verbinding maken, kansen creëren, energie laten stromen en een stad samenbrengen. Dankzij haar schittert salsa in Rotterdam niet alleen in dansscholen of clubs, maar ook in de straten, pleinen en parken van de stad.
Striktly bracht een community samen. Shine brengt een stad samen.
Met salsa en bachata als hartslag bouwen Cammy en haar team aan een beweging waarin écht iedereen zichzelf kan zijn. Shine wil hét festival voor sociale inclusie zijn: tienduizenden bezoekers die samen dansen, genieten en zich thuis voelen in een diverse gemeenschap.
Alle evenementen van Striktly en de crowdfunctie actie vind je op https://striktly.nl
Deze zomer ging ik in opdracht van Annemieke van Wegen-Delhaas en Team Stadsverwarmen van Gemeente Rotterdam op Hart In De Fik-inspiratietour door mijn stad Rotterdam om mensen te spreken die ik zie als Stadsverwarmers. Van buurtbewoners tot (sociaal) ondernemers, professionals, filantropen en zielsverwarmers, warme plekken en bevlogen ambtenaren. Iets wat ik al jaren roep: Onze stad zit er vol mee! Mensen die doen waar hun hart van in de fik gaat en die iedere dag onze stad een stukje toffer, mooier, warmer en eerlijker maken. Ik noem dat, een wereld van verschil maken op je eigen m2. Welkom in mijn Rotterdam. Waar we verschillen in alles, maar één ding ons bindt: ons hart gaat in de fik van onze stad. Doe mee. Samen lossen we grote uitdagingen, klein op.